Wakacyjna śniadanie z książką w plenerze (8)

Dzień zapowiadał się upalnie (i taki był), ale rano panował przyjemny chłód. Z chwili na chwilę jednak słońce coraz mocniej przygrzewało na prawie bezchmurnym niebie.

Dziś postanowiłam rozłożyć się ze śniadaniem bardziej "na dziko". Żadne ławeczki, stoliczki, zamiast tego duże kamienie rozrzucone malowniczo na dnie polderu.

Tym razem śniadanie w całości na słodko. 

Grillowane nektarynki po drodze zanurzyły się w jogurcie i już nie wyglądały tak elegancko jak w domu. Malinki malusieńkie, ale z własnych krzaków, które chyba domagają się odnowienia (kiedyś owoce były znacznie większe i dorodniejsze).

Etui się sprawdziło. Będę je nosiła nie tylko na plenerowe posiłki, ale również do pracy.

Lektura bardzo poruszająca. Z pewną obawą sięgałam po książkę noblistki sprzed dwóch lat mając w pamięci recenzje jej twórczości, które czytałam po otrzymaniu przez nią Nobla. Nie wiem, czy ta akurat proza wspomnieniowa jest reprezentatywna dla całości jej dzieła, ale jestem pozytywnie zaskoczona. Czytam z wielkim zainteresowaniem, jestem pod wrażeniem oszczędnego języka i emocji, które się pojawiają w pozornie beznamiętnej relacji. 

Dzisiejszej florze towarzyszy fauna. Osa usiadła właśnie na tym kwiatku, który wybrałam do sfotografowania i zupełnie się nie przejmowała, że będzie na zdjęciu. 

Wakacyjne pozdrowienia :)

Na plenerowe śniadania

Bodajże na drugim plenerowym śniadaniu odczułam pewien brak, który natychmiast przerodził się w pomysł robótkowy. Wspomniałam o nim w dość enigmatyczny sposób w Kalendarzu Dobrych Chwil. Tak jak pisałam, na efekt trzeba było trochę poczekać, ale wreszcie jest.

Jakieś pomysły, co jest w środku? Zajrzyjmy.

Na razie pusto, ale zaraz coś tam włożymy. 

I zapniemy, żeby nie wypadło.

Środek zajmują sztućce. Co prawda te, które zakupiłam mają swoje opakowanie, ale o ile przyjemniej transportować je w specjalnie zaprojektowanym i uszytym etui.

Można wziąć wszystkie, można też w zależności od menu dokonać selekcji. W środku kieszonki są gumki, które zapobiegną ewentualnemu wypadnięciu. 

  

Na każde śniadanie zabierałam serwetki (za każdym razem inną), z których jedna służyła za mini-obrusik . Teraz obrusik będzie co tydzień ten sam.

Motyw filiżanki już kiedyś haftowałam, jeszcze w czasach przedblogowych, ale w innej kolorystyce. Tutaj barwy dopasowałam do koloru moich pojemników.

Obrusik składamy o dołączamy do serwetki.

Całość zapinamy na zatrzask, gdyż wymyślone początkowo troczki zupełnie się nie sprawdziły (za grube do wiązania - a tak się namęczyłam, żeby po zszyciu przewrócić je na drugą stronę) i możemy ruszać na plenerowe śniadanie.

Jutro zamierzam przetestować etui i dam znać, jakie będą efekty.

Letnie pozdrowienia :)

Kalendarz Dobrych Chwil (33)

Obiady w altance to coś, o czym marzę przez całą zimę. W tym tygodniu udało się trzy razy (a dziś jest szansa na czwarty) zjeść na świeżym powietrzu, co jest sukcesem, bo nie zawsze łatwo przekonać niektórych domowników, że na dworze jest przyjemnie. To były dobre chwile. Dodatkowo cieszą oczy kwitnące bujnie werbeny. Sobotni obiad prosty, ale całkiem smaczny (zupa z zielonym groszkiem, i leniwe, a do nich śliwki i borówki; do popicia woda z cytryną i z miętą). Niby niewiele, ale z takich dobrych chwil składa się codzienność.

Niedzielne pozdrowienia, szczególnie dla Autorki lawendowego bieżnika, który w tym roku zdobi altankowy stół:)

Wakacyjne śniadanie z książką w plenerze (7)

Na dzisiejszy poranek prognozy przewidywały 11 stopni. Było między 13 (wg komórki) a 15 (wg termometru za oknem), ale słońce świeciło od samego rana, więc chłodu aż tak bardzo się nie odczuwało. 

Tym razem usadowiłam się w pobliżu plenerowej siłowni, nie zdecydowałam się jednak na trening ;)

W pudełku cukinia z rukolowym pesto, pomidorkami, oliwkami i mozzarellą (miałam akurat w lodówce, a koziego sera nie). 

Do tego obowiązkowo porcja owoców i orzeszków, kilka kawałków żytniej bułeczki oraz kawa.

Przedstawicielem flory jest dziś dzika odmiana rudbekii (wygląda trochę inaczej niż ta ogrodowa, dlatego tak ją ochrzciłam).

   

Lektura bardzo satysfakcjonująca. Mądra, skłaniająca do refleksji nad tym, jak z różnej perspektywy może wyglądać ta sama sytuacja, pokazująca, jak istotne jest rozmawianie o uczuciach, trudnych sytuacjach, uświadamianie sobie tego, co tak naprawdę jest ważne. Do tego ciekawie napisana, poprawną polszczyzną, bez irytujących błędów redaktorskich. Dawno nie zamykałam książki z tak wyraźnym poczuciem, że warto było przeczytać. Teraz chcę obejrzeć film, bo też podobno warto.

Wakacyjne pozdrowienia :) 

Kalendarz Dobrych Chwil (32)

Plany dotyczące świętowania Złotego Wesela Rodziców trzeba było skorygować. Samopoczucie Jubilatki nie pozwoliło na zaplanowaną sesję zdjęciową w altance, ale w dniu rocznicy udało się zrobić kilka ujęć w trochę innym entourage'u. To były dobre chwile, tym bardziej, że do końca nie było wiadomo, jak ten dzień będzie wyglądał.

Niedzielne pozdrowienia :)

Wakacyjne śniadanie z książką w plenerze (6)

 

Dzisiejszy poranek miał być pochmurny oraz chłodny i początkowo taki właśnie był. Jednak gdy dotarłam na Wilcze Doły, słońce postanowiło wyjrzeć zza chmur i ubarwić moją sesję zdjęciową.

Ujadających psów nie było, więc zeszłam na dno polderu i zjadłam śniadanie w towarzystwie wilków. 

Ten największy stoi na okrągłej platformie przymocowanej czterema łańcuchami do podłoża. Nie wiem, czy to na wypadek zalania i możliwości odpłynięcia konstrukcji?

Wokół największego wilka, w mniejszej i większej odległości przycupnęło siedem mniejszych wilczków. Na mapie w aplikacji Strava są opisane jako wilk biegnący, wilk wyjący, wilk węszący, wilk obserwujący tyły, wilk stojący, wilk idący, wilk obserwujący drogę (można się zabawić w dopasowywanie nazw do zdjęć ;)

   

 

  

  

Brzeg Wójtowianki porośnięty jest tu i ówdzie pałkami wodnymi, a kilka metrów dalej posadzono coś, co wygląda jak ozdobny szczypiorek.

   

Dziś w menu sałatka makaronowa z pieczonymi pomidorkami i rukolą.

Dorzuciłam do niej garść prażonych pestek słonecznika. W drugim pojemniku trochę musu jabłkowego, borówki, nerkowce i kawałki rogalika.

Aktualna lektura to całkiem ciekawe historie ludzi, którzy w pewnej japońskiej kawiarni mogą odbyć podróż w czasie, z której muszą wrócić zanim wystygnie nalana im przez kelnerkę kawa. Czyta się całkiem przyjemnie, zostało mi jeszcze dwadzieścia kilka stron do końca.

Wakacyjne pozdrowienia :)