W styczniu, po skończeniu zimowej poduszki zostało mi trochę szarej włóczki. Zwinęłam ją skrzętnie w kłębuszek, wrzuciłam do kosza z motkami i obiecałam sobie sięgnąć po nią w listopadzie.
Zgodnie z planem powstała z niego najpierw jedna, a potem druga sówka. Różnica w wielkości wynika z grubości użytego szydełka. Zaczęłam grubszym, szarym, potem przy drugiej sówce zmieniłam je na o numer cieńsze. Dzisiaj sówki wyleciały do ogrodu i towarzyszyły mi w jesiennych porządkach w altance.
Zegar latem wisi w ogrodzie, na zimę zabieramy go do domu i wprawiamy w konsternację naszych gości, którzy ze zdumieniem dopytują, czy hodujemy jakieś ptaszki;)
Potem pofrunęły na całkiem już sporego ananasa berżenickiego.
Z zainteresowaniem przyjrzały się doniczkom, w których zostały świeżo umieszczone zaszczepione gałązki rzeczonego ananasa i sędziwej malinówki. Na wiosnę zostaną przesadzone do gruntu (nie, nie zajmowałam się tym sama, zrobili to fachowcy z Ogrodu Botanicznego z Radzionkowa).
Szare upierzenie sówek pięknie komponowało się z szaro-zielonkawym krzakiem lawendy.
Szare pozdrowienia od sówek szarych :)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Dziękuję za wizytę i za miłe słówko :)